In de Rocky Mountains raakte de Minnesota Wild in periode drie buiten adem. Na een bliksemstart in periode één zakten the Wild Boys uiteindelijk toch door hun hoeven vanwege de aanhoudende aanvalsgolven van Colorado. Game vijf in de tweede ronde NHL play-offs werd een prooi voor de Avelanche.
LEES OOK: Vegas op matchpoint, Buffalo trekt stand gelijk
Colorado Avalanche – Minnesota Wild 4-3 OT ( 4-1)
The Wild startte furieus en na 34 seconden lag de 0-1 al in het net van pechvogel Mackenzie Blackwood (tien saves, 0.769%). Ondanks enkele miraculeus fraaie saves zag de Avalanche-goalie de pucks als warme broodjes in zijn net belanden. In de eerste twintig minuten vlogen er maar liefst vier bevroren schijven in zijn doel. Omdat eentje met de hand tegen het net werd geslagen, keurden de referees er uiteindelijk drie goed: 0-3 bij de eerste break. Colorado stond defensief regelmatig te slapen en gooiden Blackwood daardoor voor de bus.
Coach Jared Bednar nam zijn doelman vervolgens in bescherming en posteerde Scott Wedgewood (shutout) vanaf minuut 21 in het Colorado-doel De boodschap van hun coach was niet aan dovemans oren gericht: de Coloradodefensie was op slag wakker. Wedgewood kreeg in de resterende 44 minuten slechts zeven schoten te verwerken.
Two faced game
Met die aanvallende statistiek van Minnesota (dertien schoten in P1 en zeven in het restant van de wedstrijd) is direct het verhaal van deze eliminatiewedstrijd verteld. Vanaf periode twee overrompelde Colorado zijn tegenstander (shots on goal-ratio: 36-20). In overtime haalde Avalanche-defenseman en uitblinker Brett Kulak (1G, 1A) uiteindelijk de trekker over: 4-3 en einde serie. Voor Minnesota was good old Nick Foligno (2G) lekker op dreef maar zakte doelman Jesper Wallstedt (30 saves, 0.882%) in de laatste 23 minuten door het ijs. Bij meerdere goals zag hij er niet scherp uit en bij de game winner van Kulak positioneerde hij zichzelf verkeerd. Kulak kon daardoor in een bijna leeg doel scoren. De prestatie van Wallstedt was exemplarisch voor Minnesota: uitstekende start, zwakke finish. Colorado treft in de Western Conference finale of Las Vegas of Anaheim.
Reacties na afloop:
Jared Bednar, coach Colorado Avalanche: „Ik ga jullie niet vertellen wat ik in de eerste pauze heb gezegd, maar het was niets geks. Ik probeerde vooral een boodschap over te brengen die duidelijk maakte waar het voor ons moest beginnen. Wat is ons startpunt? Want we verloren overal op het ijs, in elk aspect van het spel. Dus probeerde ik het simpel te houden. Waar beginnen we? Waar moeten we ons eerst op focussen? Wat komt daarna? Wat betreft de keeperswissel: in een reguliere competitiewedstrijd had ik Blackwood waarschijnlijk laten staan, omdat hij niet anders speelde dan de rest van het team. We waren gewoon niet goed genoeg. Maar je bent dan op zoek naar een vonk.”
Brett Kulak, verdediger Colorado Avalanche: „Je droomt er altijd van, maar het type speler dat ik ben… ik ben niet degene waar iedereen op de bank naar kijkt met: ‘Oké, ga jij er maar op en win hem voor ons.’ Het was een zware serie. Minnesota is echt een goed team. Dus dat we op deze manier speelden en het uiteindelijk afmaakten, en voor mij persoonlijk zo’n speciaal doelpunt maken, dat betekent enorm veel in mijn carrière.”
John Hynes, coach Minnesota Wild: „Als je ergens voor gaat zoals dit, dan zijn er twee kanten aan het verhaal. De ene kant is winnen, en dat voelt geweldig. Maar verliezen geeft een leeg gevoel. Het is nu allemaal nog erg rauw. Maar zoals ik eerder al zei: deze groep was het hele seizoen enorm competitief, bleef bij elkaar en ging samen door hoogte- en dieptepunten. We zullen terugkijken op die eerste ronde, de 4-2 series overwinning tegen de Dallas Stars, en daar lessen uit halen. En ook uit deze serie neem je dingen mee. Daarna moet je weer vooruitkijken.”
Quinn Hughes, verdediger Minnesota Wild: „Ik had eigenlijk een heel goed gevoel dat wij op deze manier uit de startblokken zouden komen. Dat zegt veel over het karakter van onze groep, dus het verraste me niet echt. Maar juist daarom doet dit zoveel pijn. Het voelde echt alsof wij een heel goed team hadden. Als je eenmaal door zo’n ploeg heen komt, weet je nooit wat er mogelijk is. Maar als we dan toch moesten verliezen, dan liever tegen deze ploeg. Dit is het beste team, de winnaar van de Presidents’ Trophy.”
