Dit seizoen gaat Face-Off weer bij Eredivisieteams op bezoek voor een kijkje in de keuken. We praten met coaches en spelers over de liefde voor de sport, de clubcultuur en de ambities. Vandaag staan de Dordrecht Lions centraal.
LEES OOK: Eredivisie Inside: GIJS Marne Groningen, Hockeytown van het Noorden investeert in de toekomst
Eredivisie Inside: Dordrecht Lions, leeuwennest vol talent
Zo rond half acht is er in het hypermoderne Sportiom-complex te Dordrecht genoeg bedrijvigheid te ontdekken. Kinderen komen met hun ouders van een sportles, fitnessadepten werken zich in het zweet in de gym, maar de twee ijshockeyvloeren vormen deze avond het epicentrum van alle activiteit. Met uitgestoken hand ontvangt technisch directeur en hoofdcoach Paul Vincent Face-Off en we nemen plaats in de fraaie horeca ruimte.
De Lions hebben zich net voor het vierde seizoen op rij geplaatst voor de play-offs in de Eredivisie. Een prestatie van formaat gezien het minieme budget waarmee de club moet werken. Maar Dordrecht staat bekend om zijn sterke jeugdafdeling en enorme teamgeest. IJshockey is volgens de filosofie van de Lions meer dan een sport alleen. Het leert je lessen die je ook in de maatschappij kan gebruiken, dat wordt wel duidelijk na een avond in de leeuwenkuil te hebben doorgebracht.
Op het moment dat Paul Vincent vertrekt (we spreken hem later die avond) om aan de voorbereiding van zijn training met het Eredivisieteam te werken, komt de 22-jarige talentvolle forward Levy Galjaard binnen. De topfitte en succesvolle aanvaller is een zoon van de club. Als kind van Lions-speler Don Galjaard is ook hij als een echte Lion opgegroeid. Hij kent tot nu toe een prima seizoen met 19 punten (12G, 7A) in twintig wedstrijden voor de Lions en zes punten (4G, 2A) in vijf wedstrijden voor Oranje U23.
Face-Off: Levy, wanneer heb je het ijshockey ontdekt?
Galjaard: “Ik was echt heel jong, 2,5 jaar geloof ik. En ik vond het direct leuk. Een paar jaar later werd ik me er echt bewust van dat ik het spelletje heel graag wilde spelen. Rond mijn veertiende werd het heel serieus. Ik mocht daarna ook steeds vaker met de oudere teams meetrainen en spelen. Zodoende schoof ik al rond mijn zestiende aan bij het eerste team. Ik heb het altijd leuk gevonden en thuis was ijshockey natuurlijk gesneden koek dankzij mijn vader Don (Don Galjaard was in totaal zeventien seizoenen actief voor de Lions, red.).”
Face-Off: Hoe hield je dat op zo’n jonge leeftijd vol tussen die oudere Eredivisiespelers?
Galjaard: “Ik heb natuurlijk het voordeel dat ik al vroeg vrij lang was maar in het allereerste begin zorgde ik er wel voor dat ik bij bepaalde spelers uit de buurt bleef. Maar toen ik wat sterker werd omdat ik volgroeid was, maakte het me niets meer uit. Al snel durfde ik elk duel aan te gaan en door vroeg op dat niveau te spelen, leer je snel. Daardoor heb nu op 22-jarige leeftijd best veel eredivisie-ervaring.”
Face-Off: Hoe ziet jouw week eruit als speler van de Lions?
Galjaard: “Naast het ijshockey werk ik ook nog full time. Ik ben kraanmachinist op een schip en daardoor moet ik soms een beetje passen en meten met de trainingen maar meestal lukt het me goed om het werk en de topsport te combineren. Ik let goed op mijn voeding en beleef het weekend anders dan de meeste jonge twintigers. Het sporten staat in het weekend centraal dus ik hoor de stapverhalen meestal van mijn vrienden. Het moet ook wel, anders is het niet vol te houden. Dus ja, je houdt echt rekening met wat je eet, je vermijdt lang en heftig feesten en je zet werk en sport op nummer één, dan blijf je fit. Maar omdat ik het ijshockey zo leuk vind, is dat geen probleem.”
Face-Off: Wat zorgt er behalve je werk nog meer voor dat je in Dordrecht wilt spelen?
Galjaard: “Hier ben ik geboren en opgegroeid en we hebben een heel hecht team. Dat is onze kracht . We staan voor elkaar klaar en zetten ons team op nummer één. Wij zijn een club die altijd op de kleintjes moet letten dus als spelers is er geen ruimte om achterover te leunen. We hadden dit seizoen na het vertrek van twee spelers even een dipje. Maar toen we met de nieuwe lijnen weer ons ritme hadden gevonden, pakten we draad heel goed op. Kijk maar na de laatste paar weken. We vechten tot de laaste seconde en daardoor pakken we belangrijke zeges. lk leer hier nog veel en het team is fijn om in te spelen.”
tekst loopt door onder de foto
Face-Off: De laaste weken ben je zelf in topvorm, is daar een reden voor?
Galjaard: “Nou ik heb best lang moeten revalideren na een zwaar ongeluk afgelopen voor jaar (Galjaard raakte zeer ernstig gewond bij een ongeluk op zijn werk, red). Vanwege meerdere breuken en ander letsel heb ik ook operaties ondergaan en dus duurde het even voordat ik weer in mijn ritme kwam. Sinds een aantal weken heb ik weer mijn vertrouwen en mijn gevoel in het spel en mijn lichaam terug. Daardoor gaat het weer zoals ik wil, gelukkig!”
Face-Off: Ben je dan helemaal fit verklaard?
Galjaard: “Ja voor nu wel maar aan het einde van het seizoen moet ik weer geopereerd worden. Er zit nogal wat metaal in mij en dat gaan ze verwijderen. Dan begint het revalideren opnieuw. Volgend seizoen is het doel ijshockey zonder stalen onderdelen in mijn lijf.”
Face-Off: Tot slot, hoe kijk je naar dit seizoen waar ook in Dordrecht de toeschouwersaantallen beginnen toe te nemen?
Galjaard: “Dat is echt een goede zaak. Het Eredivisieniveau is flink gestegen en we spelen steeds vaker in volle ijshallen. Dat ook bij ons nu meer mensen komen is echt top! We hebben ook een vaste groep fans die mee naar de uitwedstrijden gaan, geweldig die beleving. We zijn daar heel blij mee.”
Teamgeest, skills en spelplezier
We nemen afscheid van Levy Galjaard die zich aansluit bij zijn teamgenoten op het ijs en zo zijn training kan volgen. We spraken uiteraard ook met Paul Vincent. Naast hoofd opleidingen en coach van het Eredivisie-team is hij dus ook verantwoordelijk voor het technisch beleid binnen de Lions-community. Vincent is een professionele Amerikaanse ex-ijshockeyer en een echte journeyman. De 51-jarige Amerikaan werd in 1993 door de Toronto Maple Leafs gedraft in ronde zes. Hij was in vier seizoenen actief in de AHL, waarvan drie voor de St. Johns Maple Leafs en een jaar voor de Hershey Bears. In totaal speelde hij van 1993 tot 2006 in diverse Noord-Amerikaanse competities.
Via een wederzijdse kennis belandde hij in 2002 in Amsterdam waar hij na een jaar weer terugkeerde naar Noord-Amerika. In 2006 keerde Vincent definitief terug naar Europa. Na een wederom succesvol jaar met Amsterdam kende de winger nog vier sterke seizoenen met Rosenborg (Noorwegen, één jaar ), Heerenveen (twee jaar) en Eindhoven (één jaar).
Trainerscarrière
Na een handblessure ontwikkelde Vincent zijn andere passie: coaching. De kernonderdelen van zijn ijshockey-visie zijn altijd teamgeest, spelplezier en skill-development geweest. Het grootste belang hecht hij aan het inzicht dat leren spelen in het belang van het team de sleutel is tot succes. Zowel op het ijs als in de maatschappij. Vincent heeft met zijn Dordrecht Lions nu dus al vier jaar achter elkaar de play-offs gehaald. Daarvoor was hij werkzaam als coach van de Liège Bulldogs in de BeneLiga (2015-2020) en van Herenthals (2013-2015). Tegelijkertijd trainde Vincent ook de jeugd van o.a. het Nederlands team (u18 en u20) en het Belgische team. Tot op de dag van vandaag is Paul Vincent met de jeugd in de weer. Niet alleen met jonkies van Dordtrecht (die in alle vertegenwoordigende teams uitstekend presteren) maar ook via zijn ijshockey-camps (offensive skill camos camps).
Op dit moment werkt Vincent aan een website waar zijn activiteiten als ijshockeycamp-coach te vinden zijn. Door het land heen traint hij zeker 50 jonge ijshockeyers. Een belangrijke pijler om jonge kinderen extra training te geven, is de North American Experience, een experience waarin een Amerikaanse goalie wordt ingevlogen en Vincent met twee extra coaches de diepte in gaat om jonge ijshockeyers onder te dompelen in de American way of hockey. Jeugd coaching loopt dus als een rode draad door zijn carrière.
Face-Off: Hoe is de organisatie van de Dordrecht Lions opgezet?
Vincent: ”We zijn een ijshockeyclub met het allerkleinste budget van de Eredivisie. We hebben op dit moment een driekoppig bestuur. Voorzitter Marco Bekker, penningmeester Anita de Jong en secretaris Fred Hartman werken zich net als alle andere vrijwilligers uit de naad om de club draaiende te houden. We zoeken op dit moment nog een wedstrijdsecretaris, die positie is vacant. Kijk de Lions hebben gelukkig een paar trouwe sponsoren maar we zijn ook op zoek naar nieuwe bedrijven die in willen stappen. De huidige situatie vraagt veel creativiteit en inzet van de mensen hier. Het is geweldig om te zien hoe iedereen zich belangeloos inzet voor de Lions. Ook van onze spelers wordt veel gevraagd om het spelen in de Eredivisie mogelijk te maken. Dat is zwaar maar het zorgt wel voor een sterke band onderling.”
Face-Off: Waar ligt de sportieve focus?
Vincent: “Bij de brede ontwikkeling van de leden. Kijk, we hebben niet de middelen om halverwege een speler te halen of aan het begin van het seizoen flink te investeren dus moeten we het van onze doorstroom hebben. Onze jeugdteams doen het uitstekend en daar zijn we heel trots op. Samen met de jeugdtrainers leggen we de nadruk op wie je wilt zijn in het team. Niet of je de meeste goals kan maken maar welke rol past je goed en zorgt voor de meeste balans in het team. Daarom besteden we ook al bij de jeugd veel aandacht aan teamgeest. Als je voor elkaar wilt werken en elkaar volledig vertrouwt, wordt het geheel alleen maar sterker. Dat is ook de kracht van ons eerste team.”
“Vanaf ongeveer veertien jaar gaan we ook specifieker op echte wedstrijdvaardigheden coachen zodat we al vroeg automatismen in het spel krijgen. Op die manier krijgen we snel spelers die ook kunnen doorstromen. Daar ligt onze kracht in het eredivisieteam: een mooie mix van enkele ervaren spelers met jonge gasten die al vroeg ervaring in de Eredivisie op kunnen doen.”
tekst loopt door onder de foto
Face-Off: Hoe kijk je nu naar de Eredivisie die al drie jaar op rij enorm groeit?
Vincent: “Met gemengde gevoelens. Het is fantastisch dat de mensen weer in zulke grote aantallen naar het ijshockey willen kijken en dat er ook steeds meer spelers van een goed niveau terug keren of talentvolle jonge spelers langer in de Eredivisie blijven. Maar er is nog te weinig aandacht voor de lange termijn en daar is toch echt jeugdbeleid voor nodig. Er is behoefte aan meer aandacht, geld en trainingsfaciliteit voor de jeugd. Dat betekent meer trainers aanstellen en ze goed opleiden. Haal een paar jaar enkele Noord-Amerikaanse jeugdtrainers hier naartoe en laat ze de Nederlandse coaches opleiden. Stop daar geld in, dat komt het Nederlandse ijshockey op de lange termijn ten goede.”
“Verder is er een mentaliteitsverandering nodig. Heeft het gevolgen in Nederland als je niet goed je best doet? Amper, slechts bij een enkele club. Hoe breder de selecties zijn, des te harder de onderlinge concurrentie wordt. Het Nederlandse ijshockey mag wel wat meer eisen gaan stellen. Als er interne competitie ontstaat, gaan spelers harder werken en worden ze scherper. Dan kun je ook het nationale team weer beter maken. Bovendien moet het sporten niet alleen gericht zijn op het sporten zelf maar is het een middel om je weerbaar te maken in de samenleving. Hoe gedraag ik me in een team, hoe neem ik mijn verantwoordelijkheid? Allemaal zaken waar we nog in kunnen groeien. De Eredivisie groeit als kool maar de jeugdcompetities moeten echt extra aandacht krijgen. Daar ligt de sleutel op lange termijn.”
Face-Off.nl: Paul, teams geven aan dat ze niet graag naar de Leeuwenkuil in Dordrecht afreizen. Je team staat bekend als lastig om te tegen te spelen. Wat is de oorzaak van die reputatie?
Vincent: “We hebben een fantastische goalie en de spelers gaan voor elkaar door het vuur. Ze maken elke tegenstander duidelijk dat in Dordrecht niets gratis is. Het begint met de wil om het duel aan te gaan, om te strijden voor die puck, om elkaar te steunen. Dat is wat onze spelers kenmerkt en daarom ben ik ook trots op ze. Dit jaar gaat dat met minder incidenten gepaard dan de afgelopen twee jaar. De spelers pakken minder forse straffen en daardoor kunnen we ook vaker en langer ons eigen spel spelen.”
Fysiek spel
Vincent vervolgt: “Ik vind overigens wel dat de Eredivisie best een tandje pittiger mag. Niet gemener maar pittiger. Er zijn wedstrijden waar een hele goed flow in het spel zit, daar voelen de referees het feilloos aan. Maar daar zit wat mij betreft nog te veel verschil in. Ook al gaat dat dit jaar een stuk beter. Aan de ene kant zijn mijn spelers met meer zelfbeheersing gaan spelen, aan de ander kant zijn er gelukkig ook al wedstrijden waar het fysieker is geworden zonder dat de referees daar te streng op ingrijpen. Als dat de norm wordt, raken de spelers ook meer gewend aan wat steviger hockey en dat is op internationaal niveau geen overbodige luxe.”
Face-Off: Hoe ga je play-offs tegen de Nijmegen Devils in?
Vincent: “Zij zijn de absolute favoriet. Wij hebben niks te verliezen.”
Face-Off: Tot slot, hoe kijk je naar de toekomst?
Vincent: “Dordrecht heeft echt behoefte aan extra sponsoren, dat kan de club enorm helpen en de club verdient het ook. Naast het werk voor Dordrecht ben ik druk bezig met de ijshockey-camps voor de jeugd. De sport is waar ik voor leef, dus daar blijft mijn focus: op het coachen.
Bronvermelding: eliteprospects.com, Dordrecht Lions
